leame

Vèneto

Sostantivo

leame m (no pl)

El leame el xe formà da ƚa caca de ƚe bestie e da paja.

1. un smisioto de paja e de caca de ƚe bestie de ƚa stała, che el vien doparà par consimare i canpi.

Siłabasion

le | à | me

Pronunsa

IPA: /le.ˈa.me/

Etimołozia

Da 'l latin laetamen (da laetus, contènt, parché el leame el dà richeẑa).

Tèrmeni corełai

grasa, leamaro.

Tradusion

Tradusion: leame

• bajgë ^(sq)
• hnůj ^(cs) m.
• møg ^(da) n.
• sterko ^(eo)
• sõnnik ^(et)
• lanta ^(fi)
• fumier ^(fr) m.
• 肥 ^(ja)
• manure ^(en)
• letame ^(it) m.

• mesli ^(lv) pl. m.
• mest ^(nl) m.
• trágya ^(hu)
• nawóz ^(pl) m.
• estrume ^(pt) m.
• навоз ^(ru) m. ‎(navoz)
• abono ^(es) m.
• gödsel ^(sv) c.
• mboleya ^(sw)
• Mist ^(de) m.

Notasion

• Giuseppe Boerio, [Dizionario del dialetto veneziano] pàgina 364