slovèn

Vèneto

Ajetivo

slovèn m

slovèn	singoƚare	pluraƚe
maschiƚe	slovèn	slovèni
feminiƚe	slovèna	slovène

1. reƚativo a ƚa Slovènia

Tradusion

Agetivo

• esloveniar ^(eu)
• eslovè ^(ca) m.
• slovena ^(eo)
• Slovene ^(en)

• sloveno ^(it) m.
• slovénski ^(sl) m.
• slowenisch ^(de)

Sostantivo

slovèn m

1. lengua slava ciacolađa in Slovènia
2. abitante de ƚa Slovènia

Siłabasion

slo | vèn

Pronunsa

IPA: [slo.ˈvɛŋ]

Etimołozia

De'l slovèn Slovénec (persona slovèna).

Tradusion

Lengua

• سلوفينية ^(ar) f.
• eslovè ^(ca) m.
• slovena ^(eo)

• Slovene ^(en)
• sloveno ^(it) m.
• slovénščina ^(sl) f.
• Slowenisch ^(de) n.

Tradusion

Persona

• Slovinec ^(cs) m.
• sloveno ^(eo)
• Slovene ^(en)
• Slóivéanach ^(ga) m.

• sloveno ^(it) m.
• slovener ^(no) m.
• Slovénec ^(sl) m.
• Slowene ^(de) m.

Notasion

• manca łe fonte; se te ghene conosi, zóntełe ti.