mus-cio

Vèneto

Sostantivo

mus-cio m (pl: mus-ci)

Del mus-cio

1. pianta verda sènẑa rađis gròse che cres te i pòsti ùmiđi, che pòl èser par tèra, su i sasi o su i àlberi

   la so clasifegasion sientifega la xe Bryophyta ( tasonomia), o fursi pì precixamènte sol la clas Bryopsida

Siłabasion

mùs | cio

Pronunsa

IPA: /ˈmus.t͡ʃo/

Etimołozia

De'l latin mūscus (mus-cio)

Sinònemi

Insepà; tandùo

• mùscol

Tradusion

Tradusion: mus-cio

• molsa ^(ca) f.
• mech ^(cs) m.
• musko ^(eo)
• sammal ^(fi)
• mousse ^(fr) f.
• muscli ^(fur) m.
• 苔 ^(ja) ‎(koke)
• moss ^(en)
• muschio ^(it) m.
• muscus ^(la) m.
• mos ^(nl) n.

• moha ^(hu)
• mech ^(pl) m.
• musgo ^(pt) m.
• mach ^(sk) m.
• mah ^(sl) m.
• musgo ^(es) m.
• mossa ^(sv) c.
• Moos ^(de) n.
• yosun ^(tr)
• мох ^(uk) m. ‎(mox)

Notasion

• Giuseppe Boerio, [Dizionario del dialetto veneziano] pàgina 433
• Livio Tissot, Dizionario primierotto pàgina 165