carpenter

Vèneto

Sostantivo

carpenter m (pl: carpenteri)

Un carpenter de'l 1880

1. marangon che prepara e monta i eƚemènti in legno de na strutura provixòria o permanènte.

Siłabasion

car | pen | tér

Pronunsa

IPA: [kar.peŋ.ˈter]

Etimołozia

• manca ła etimołozìa; se te ła conosi, zónteła ti.

Tèrmeni corełai

• tìsler
• fàvaro, fàoro
• marangon

Tradusion

Tradusion: carpenter

• carpenter ^(en)

• carpentiere ^(it) m.

Notasion

• manca łe fonte; se te ghene conosi, zóntełe ti.