tartùfoƚa

Vèneto

Sostantivo

tartùfoƚa f (pl: tartùfoƚe)

1. fongo che se catà soto tèra e che 'l vien doparà in cuxina

Siłabasion

tar | tù | fo | ƚa

Pronunsa

IPA: [tar.ˈtu.fo‿a]; [tar.ˈtu.fo.la]

Etimołozia

• manca ła etimołozìa; se te ła conosi, zónteła ti.

Falsi amighi

• tartùfola

Tradusion

Tradusion: tartùfoƚa

• truffe ^(fr) f.
• truffle ^(en)
• tartufo ^(it) m.

• tartuf ^(sl) m.
• Trüffel ^(de) f.

Notasion

• Giuseppe Boerio, [Dizionario del dialetto veneziano] pàgina 737