sgàlmara

Vèneto

Sostantivo

sgàlmara f (pl: sgàlmare)

1. sòcolo co ƚa siòƚa de legno e ƚa tomara de corame

Siłabasion

sgàl | ma | ra

Pronunsa

IPA: [ˈzgal.ma.ra]

Etimołozia

• manca ła etimołozìa; se te ła conosi, zónteła ti.

Tradusion

Tradusion: sgàlmara

• inglexe: par piaser, zonta sta tradusion se te ła conosi.

• itaƚian: par piaser, zonta sta tradusion se te ła conosi.

Notasion

• Giuseppe Boerio, [Dizionario del dialetto veneziano] pàgina 654