mandòƚa

 Voze simiłari:  màndoƚa

Vèneto

Sostantivo

mandòƚa f (pl: mandòƚe)

1. strumento muxicaƚe a corde che ghe someja al mandoƚin ma un fià pì grando

Siłabasion

man | dò | ƚa

Pronunsa

manca ła pronuncia; se te vùi, zónteła ti

Etimołozia

• manca ła etimołozìa; se te ła conosi, zónteła ti.

Tradusion

Tradusion: mandòƚa

• inglexe: par piaser, zonta sta tradusion se te ła conosi.

• mandola ^(it) f.

Notasion

• Giuseppe Boerio, [Dizionario del dialetto veneziano] pàgina 391