ẑentura

Vèneto

Sostantivo

ẑentura f (pl: ẑenture)

ẑenture (1)

1. na fasa che se met intorno a i fianchi par cener su altre arte (de sòlito le braghese), o par cener su ròba (tipo el cođèr), o de mò par far bèl veder
2. na fasa che se ghe met a le vache con su picà el canpanaẑ, parché se le sènte anca de lontan su i monti

Siłabasion

ẑen | tù | ra

Pronunsa

IPA: /θen.ˈtu.ra/

Etimołozia

De'l latin cinctūra (ẑentura)

Sinònemi

Insepà; tandùo

• (2) ẑàiga

Proverbi e modi de dir

• Se'l Sas Maor el à la ẑentura, el siegador el laora a man segura = un de i provèrbi doperadi par far le previxion de'l tènp a Primier: se la montagna de'l Sas Maor la à a la so baxe nùole, alora no pioverà

Tradusion

Fasa che se met le persone

• cintura ^(ca) f.
• belt ^(en)

• cintura ^(it) f.
• ремень ^(ru) f. ‎(remen)

Tradusion

Fasa che se ghe met su a le vache

• inglexe: par piaser, zonta sta tradusion se te ła conosi.

• itaƚian: par piaser, zonta sta tradusion se te ła conosi.

Notasion

• Livio Tissot, Dizionario primierotto pàgina 308