marmòta

Vèneto

Sostantivo

marmòta f (pl: marmòte)

1. roditore picinin
   • la so clasifegasion sientifega la xe Marmota ( tasonomia)

Siłabasion

mar | mò | ta

Pronunsa

IPA: /mar'mɔta/

Etimołozia

• manca ła etimołozìa; se te ła conosi, zónteła ti.

Tradusion

Tradusion: marmòta

• inglexe: par piaser, zonta sta tradusion se te ła conosi.

• marmotta ^(it) f.

Notasion

• Giuseppe Boerio, [Dizionario del dialetto veneziano] pàgina 399