curamèr

Vèneto

Sostantivo

curamèr m (pl: curamèri)

1. parsona che laora e vende el curame

Siłabasion

cu | ra | mèr

Pronunsa

IPA: /kura'mɛr/

Etimołozia

• manca ła etimołozìa; se te ła conosi, zónteła ti.

Tradusion

Tradusion: curamèr

• inglexe: par piaser, zonta sta tradusion se te ła conosi.

• itaƚian: par piaser, zonta sta tradusion se te ła conosi.

Notasion

• Giuseppe Boerio, [Dizionario del dialetto veneziano] pàgina 214