balansaro

Vèneto

Sostantivo

balansaro m (pl: balansari)

1. parsona che costruise le balanse

Siłabasion

ba | lan | sà | ro

Pronunsa

IPA: /

Etimołozia

• manca ła etimołozìa; se te ła conosi, zónteła ti.

Tradusion

Tradusion: balansaro

• inglexe: par piaser, zonta sta tradusion se te ła conosi.

• bilançaio ^(it) m.

Notasion

• Luigi Pajello, [Dizionario vicentino - italiano so Archive.org] pàgina 12